Porównanie badania metodą magnetycznej pamięci metalu MPM
z innymi metodami kontroli stanu naprężeń i odkształceń
w urządzeniach i konstrukcjach.

Do kontroli oraz pomiarów naprężeń i odkształceń w urządzeniach lub konstrukcjach służą:
  - metoda tensometryczna
  - metoda rentgenowska i ultradźwiękowa
  - metoda szumów magnetycznych (efekt Barkhausena)
  - metoda określająca naprężenia na podstawie efektu magneto-sprężystego
  - badanie naprężeń mechanicznych wg zmian pozostałości magnetycznej
  - metoda emisji akustycznej (AE)

Analiza możliwości powyższych metod, stosowanych w badaniu metalu podstawowego oraz spoin w urządzeniach i konstrukcjach, wykazuje wiele istotnych niedostatków tych metod:
  - metody nie mogą być stosowane w zakresie odkształceń plastycznych;
  - są lokalne, nieprzydatne przy rozległych konstrukcjach;
  - nie pozwalają ocenić zmian w strukturze metalu;
  - niemożliwa jest ocena głębokich warstw metalu;
  - wymagają wcześniejszego przygotowania próbek;
  - wymagane jest przygotowanie powierzchni do badań;
  - w/w metody magnetyczne wymagają sztucznego namagnesowania badanego elementu;
  - trudno jest określić strefy koncentracji naprężeń SKN, które należy przebadać.

Badanie metodą magnetycznej pamięci metalu (badanie MPM) nie posiada powyższych niedostatków, a używane tu mierniki są niewielkich rozmiarów.

Podstawowe różnice metody MPM i tradycyjnych metod badań nieniszczących

•  MPM  to metoda diagnostyki uszkodzeń zmęczeniowych w fazie ich powstawania i rozwoju;

•  MPM  jako jedyna odpowiada na pytanie „Skąd pobrać próbki metalu do oceny resursu urządzeń?” ;

•  MPM  to druga - obok metody emisji akustycznej (AE) - pasywna metoda , która wykorzystuje informacje „wypromieniowane” przez konstrukcje. Podczas badania MPM, oprócz wczesnego ujawnienia wady, dodatkowo otrzymujemy informacje o faktycznym stanie naprężeń i odkształceń metalu oraz o przyczynach rozprzestrzeniania się uszkodzenia.

•  podczas badania MPM mierzone są parametry własnych magnetycznych pól rozproszonych w skupiskach dyslokacji tworzących strefy koncentracji naprężeń (SKN). W odróżnieniu od innych znanych metod nie potrzeba wytwarzać sztucznego pola magnetycznego.



Łączne stosowanie badań MPM wraz z innymi metodami badawczo-kontrolnymi pozwala w znacznym stopniu zapobiegać awariom lub uszkodzeniom urządzeń.

Na zdjęciu przykład badania MPM przeprowadzonego w celu wyznaczenia linii i stref koncentracji naprężeń SKN (kolor czerwony) na niewidocznej (bo wypolerowanej) spoinie obwodowej wewnątrz reaktora polimeryzacji PCV oraz potwierdzenie defektu metodą ultradźwiękową wraz z opisem jego położenia i rozmiaru.

Opis defektu wykrytego badaniem MPM:
 strefa koncentracji naprężeń SKN1
 na spoinie nr 12, odcinek 0/12, 1/12 :
   H=16.9 mm, L=5 mm  16.9A (-3dB)E-5

   Następnie metodą ultradźwiękową
   na głębokości 16.9 mm w strefie SKN1,
   zlokalizowano rozwarstwienie o długości 5 mm.

Diagram poniżej to rozkład pola magnetycznego na odcinku 1 m bieżącego przebadanej spoiny, gdzie w jego końcowej części widoczna jest strefa koncentracji naprężeń SKN1.

strefa koncentracji naprężeń
graf wg metody ultradźwiękowej w strefie koncentracji naprężeń SKN1

wróć na poprzednią stronę

03-116 Warszawa, ul. Czarodzieja 12     tel. +48 22 744-53-64 (metoda MPM)

wróć na początek strony